تقريبا با تمام تعاريف و نقدهايي كه ازش خونده يا شنيده بودم متفاوت بود ، يا شايد نظر من با نظر ديگران خيلي تفاوت داشت .

در كل به عنوان اولين تجربه فيلم سازي يك كارگردان، فيلم خوبي بود ، البته ايكاش ده نمكي هيچوقت فيلمساز نمي شد !

 به نظر من بخش قوي فيلم يك سوم پاياني فيلم بود ، يا بهتر بگم ايكاش ده نمكي از دوسوم اول مي گذشت و يك سوم آخر رو قوي تر كار مي كرد . به نظر من صحنه هاي شيميايي روستا يا حمله به بيمارستان صحرايي خيلي خوب از كار درآمده بود يا حتي صحنه رفتن بچه ها روي ميدان مين ، اما فيلم اينقدر در قسمتهاي اول كش پيدا كرد و مزخرف گفت كه از تمام اين صحنه هاي ناب خيلي با عجله و حول حولكي گذشت ، به نظر من در اين صحنه ها كاملا مشهود بود كه كارگردان حرفهاي زيادي براي گفتن داره ولي وقت كم آورده ، شبيه سخنراني كه پشت تريبون هنوز پنج صفحه از متن سخنرانيش مونده و هي بهش يادداشت مي دن كه آقا وقت شما تموم شده ، و اون هم به ناچار فقط به خوندن تيتر مابقي مطالب اكتفا مي كنه !

حتي به نظر من اگر ده نمكي از فيلم طنز ساختن (كه اصلا هم بهش نمياد) صرف نظر مي كرد ، مي تونست با همين موضوعات قسمت پاياني فيلم لااقل سه تا فيلم بسازه ؛ من تابحال توي سينماي دفاع مقدس صحنه شيميايي شهرها و روستاها رو به اين زيبايي نديده بودم ، و ده نمكي نشون داد كه خيلي خوب بلده اين صحنه رو از كار در بياره ، خوب چرا اين فيلم در مورد حملات شيميايي به مردم بي دفاع سردشت ساخته نشد ؟

يا مثلا در مورد صحنه روي مين رفتن بچه ها ؛ معمولا توي فيلم ها اين صحنه با كلي تعارفات و من بميرم  و تو بميري همراهه ، در حالي كه واقعا اين اتفاق در موارد فورس ماژور و ذيق وقت پيش مي آمده و خوب طبيعتا جايي براي تعارف باقي نمي مانده ، و اين داوطلبانه و سريع بودن جانبازي رزمندگان به خوبي در اين فيلم (بر خلاف صحنه هاي مشابه در ديگر فيلم ها) نمايش داده شده بود . خوب اين خودش اگه خوب پرداخته مي شد نود دقيقه فيلم بود .

يك مطلب ديگه هم اينكه انتخاب بازيگران عالي بود ، فقط ايكاش شريفي نيا حذف مي شد ، نمي دونم چرا از بازي اين آدم مخصوصا در اين تيپ تكراريش اصلا خوشم نمي ياد!

پ.ن۱. من توي سينما بيشتر از اوني كه بخندم گريه كردم ،

پ.ن۲. به جناب ده نمكي خسته نباشيد مي گم ، و اميدوارم مسافرت روسيه خوش بگذره !

پ.ن۳. يك بار ديدن فيلم رو به دوستان پيشنهاد مي كنم  !

سلام

امسال  سال خوبي خواهد بود ،

براي من پر از اميد ،

براي تو پر از آرزو ،

براي او پر از انتظار ،

امسال سال خوبي خواهد بود ،

يكديگر را دوست خواهيم داشت ،

يكديگر را فراموش نخواهيم كرد ،

يكديگر را نخواهيم آزرد ،

امسال سال خوبي خواهد بود ،

من براي تو مهر آرزو مي كنم ،

تو براي من سلامتي ،

و او براي ما همدلي ،

امسال سال خوبي خواهد بود ،

من به تو لبخند خواهم زد ،

و تو . . .

كافي است اخم هايت را باز كني ،

امسال سال خوبي خواهد بود ،

من در را خواهم گشود ،

تو فقط قدم روي چشم هاي ما بگذار ،

و او لبخند خواهد زد ،

امسال سال خوبي خواهد بود ،

هفت سين را يادت مانده ؟ ،

سيب و سمنو را من آوردم ،

سنجد و سير و سركه را تو ،

و سبزه و سكه را او ،

امسال سال خوبي خواهد بود ،

من تو را مي سرايم ،

تو مرا خواهي خواند ،

و او ما را . . .

امسال سال خوبي خواهد بود ،

نشانه اش آنكه ما هنوز هستيم !